Φοροδοξίες, 23.02.2025
ΦΟΡΟΔΟΞΙΕΣΗ χορήγηση είτε ενωσιακής είτε εθνικής επιδότησης δεν συνεπάγεται ότι οι πράξεις για τις οποίες χορηγείται ευρίσκονται αυτόματα εκτός πεδίου ΦΠΑ.

Ενώπιον του ΣτΕ, κατέφυγε αλλοδαπή εταιρία στην οποία δεν είχε αναγνωρισθεί δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ για δαπάνες οργάνωσης επιστημονικού συνεδρίου καθώς το σχετικό αίτημα είχε απορριφθεί από την φορολογική διοίκηση και το Εφετείο επί τη βάση ότι οι συγκεκριμένες δαπάνες εμπίπτουν σε κατηγορίες που δεν επιτρέπουν έκπτωση ή επιστροφή ΦΠΑ, όπως οι δαπάνες για φιλοξενία και ψυχαγωγία. Ωστόσο το Ανώτατο Δικαστήριο, τόνισε ότι η επιστροφή ΦΠΑ δεν μπορεί να αποκλείεται αυτόματα, αλλά απαιτεί ανάλυση της πραγματικής χρήσης των δαπανών και της σύνδεσής τους με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, η μη έκπτωση του φόρου θα ισχύει μόνο στην περίπτωση που κριθεί, αφού συνεκτιμηθούν οι εκάστοτε περιστάσεις, ότι οι δαπάνες αυτές δεν συνδέονται με την επαγγελματική και συνεπώς με την φορολογητέα δραστηριότητα της εταιρίας ή επρόκειτο για δαπάνες πολυτελείας (ΣΤΕ 2229/2024).
Η συγκεκριμένη απόφαση του ΣτΕ εξετάζει τον φορολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε σε βάρος φυσικού προσώπου στα πλαίσια διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και αφορά την αποστολή εμβάσματος ποσού 900.000 ευρώ σε Ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό. Ειδικότερα, ο αιτών υποστήριξε ότι το σύνολο του ποσού που απέστειλε προήλθε από τη μείωση του μετοχικού κεφαλαίου εταιρίας στην οποία ήταν μέτοχος, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλους. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, αφού απέρριψε τον ως άνω ισχυρισμό με την αιτιολογία ότι η μείωση του κεφαλαίου δεν είχε ολοκληρωθεί πριν από την αποστολή του εμβάσματος και της πλημμελούς κατά το νόμο διαδικασίας μείωσης μετοχικού κεφαλαίου, θεώρησε το ποσό αυτό ως προσαύξηση περιουσίας. Συνεπώς, κατέληξε στο ότι το ως άνω ποσό δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως προερχόμενο από μείωση μετοχικού κεφαλαίου, καθώς η διαδικασία δεν είχε τυπικά ολοκληρωθεί. Το ΣτΕ ανέτρεψε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου καθώς έκρινε ότι το δικαστήριο δεν εξέτασε την πραγματική βάση του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, δηλαδή αν πράγματι το ποσό προερχόταν από την εταιρία και όχι από άλλη άγνωστη πηγή (ΣτΕ 1802/2024).
Έπειτα από φορολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε σε εταιρία , διαπιστώθηκε ότι ποσά που είχαν κατατεθεί σε λογαριασμό της με σκοπό την μελλοντική αύξηση κεφαλαίου, δεν είχαν κεφαλαιοποιηθεί εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίου των 12 μηνών, όπως ορίζει η νομοθεσία. Ο φορολογικός έλεγχος έκρινε, ότι τα ποσά αυτά δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως κεφαλαιακές εισφορές, αλλά ως δανειακές καταθέσεις, οι οποίες υπόκεινται σε τέλος χαρτοσήμου 2,4%. Η εταιρία υποστήριξε ότι οι καταθέσεις δεν αποτελούσαν δάνειο, αλλά κεφάλαια για την ενίσχυση του κεφαλαίου, τονίζοντας ότι τα τέλη χαρτοσήμου δεν εφαρμόζονται στις εισφορές μετόχων για τον σκοπό αυτό. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας τους ισχυρισμούς της εταιρίας, έκρινε ότι τα ποσά που δεν κεφαλαιοποιήθηκαν εντός 12 μηνών πρέπει να μεταφερθούν υποχρεωτικά στις υποχρεώσεις της εταιρίας και να υποβληθούν σε χαρτόσημο. Ωστόσο, το επιβληθέν τέλος χαρτοσήμου μειώθηκε από 2,4% σε 1,2%, καθώς τα ποσά δεν θεωρήθηκαν δάνειο, αλλά ταμειακή διευκόλυνση (ΔΕΔ 1620/2024).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Η χορήγηση είτε ενωσιακής είτε εθνικής επιδότησης δεν συνεπάγεται ότι οι πράξεις για τις οποίες χορηγείται ευρίσκονται αυτόματα εκτός πεδίου ΦΠΑ.
Το αφορολόγητο όριο 800 χιλιάδων ευρώ σε γονικές παροχές και δωρεές εφαρμόζεται επί οποιασδήποτε φύσεως περιουσίας κινητής, ακίνητης, χρημάτων με δωρεοδόχους σύζυγο ή γονιό ή τέκνα ή εγγόνια.
Εκσυγχρονίζεται ο τρόπος φορολόγησης από εισοδήματα που πηγάζουν από Αμοιβαία Κεφάλαια Επιχειρηματικών Συμμετοχών (Α.Κ.Ε.Σ.).