Φοροδοξίες, 11.01.2026

Γνωρίζετε ότι...

Δεν αποτελούν συμπληρωματικά στοιχεία όσα είχαν περιέλθει σε γνώση της φορολογικής αρχής εντός του χρόνου παραγραφής ή όφειλε να είχε λάβει γνώση τους.

Ο φορολογικός έλεγχος καταλόγισε το έτος 2019 σε φορολογούμενο πρόστιμο, χρεωστικό υπόλοιπο ΦΠΑ και πρόσθετο φόρο λόγω έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων κατά την διαχειριστική περίοδο 2008. Αφορμή αποτέλεσε το από 2019 έγγραφο άλλης δημόσιας υπηρεσίας, που περιελάμβανε τα από 2013 πορίσματα του ΣΔΟΕ σχετικά με την έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων. Το Διοικητικό Εφετείο, απέρριψε τους ισχυρισμούς του φορολογουμένου κρίνοντας ότι το από 2019 έγγραφο αποτελεί συμπληρωματικό στοιχείο και ως εκ τούτου ισχύει η δεκαετής παραγραφή και η σχετική αξίωση του Δημοσίου δεν είχε υποπέσει σε παραγραφή. Το ΣτΕ ακύρωσε την απόφαση του Εφετείου, κρίνοντας ότι δεν αποτελεί συμπληρωματικό στοιχείο έγγραφο άλλης δημόσιας υπηρεσίας, ακόμη και αν από το έγγραφο αυτό αποδεικνύεται η εικονικότητα φορολογικού στοιχείου, στην περίπτωση που η αρμόδια φορολογική αρχή μπορούσε ευχερώς να διαπιστώσει την εικονικότητα του επίμαχου φορολογικού στοιχείου σε προγενέστερο χρόνο, εάν είχε επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια (ΣτΕ 1519/2025).

Κρίθηκε από το ΣτΕ ότι ημεδαπός που δεν έχει υποβάλει αίτημα μεταβολής της φορολογικής του κατοικίας αντιμετωπίζεται ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας και φορολογείται για το παγκόσμιο εισόδημά του.

Ο φορολογικός έλεγχος αντιμετώπισε δικηγόρο ως φορολογικό κάτοικο Ελλάδας και καταλόγισε φόρο εισοδήματος και ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το οικονομικό έτος 2014. Ο δικηγόρος προσέφυγε ισχυριζόμενος ότι είναι φορολογικός κάτοικος Αλβανίας, υποβάλλοντας και πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας από την Αλβανία. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο και στη συνέχεια το Διοικητικό Εφετείο απέρριψαν τον ισχυρισμό του φορολογουμένου, κρίνοντας ότι δεν υπέβαλε αίτημα μεταβολής φορολογικής κατοικίας στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. όπως όφειλε σύμφωνα με το νόμο. Το ΣτΕ επικύρωσε την κρίση του Εφετείου υπογραμμίζοντας ότι η έλλειψη δήλωσης της μεταβολής και η συνέχιση της επαγγελματικής δραστηριότητας στην Ελλάδα οδηγούν στο τεκμήριο ότι ο φορολογούμενος παραμένει κάτοικος Ελλάδας και φορολογείται για το παγκόσμιο εισόδημά του (ΣτΕ 1718/2024).

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Future in Symbiosis

Διαβάστε περισσότερα

Δικαίωμα προσβολής πράξης με την οποία επιβάλλεται φορολογικό πρόστιμο σε ομόρρυθμη εταιρία έχουν μόνο όσοι ακούν τις διαχειριστικές της πράξεις.

Η υπόθεση αφορούσε προσπάθεια ομόρρυθμου εταίρου να ανατρέψει δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες είχε απορριφθεί η προσφυγή του κατά φορολογικού προστίμου που είχε επιβληθεί στην εταιρία του. Ο αιτών υποστήριξε ότι, λόγω της αλληλέγγυας ευθύνης των εταίρων για τα χρέη της εταιρίας, είχε δικαίωμα να αμφισβητήσει τόσο το πρόστιμο όσο και την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής. Το ΣτΕ, όμως, έκρινε ότι άλλο είναι η ευθύνη για την πληρωμή μιας οφειλής και άλλο το δικαίωμα προσβολής της πράξης με ένδικα μέσα, καθώς και ότι το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται μόνο στους διαχειριστές της Εταιρίας. Δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος εταίρος δεν είχε διαχειριστικό ρόλο ούτε κατονομαζόταν στην πράξη επιβολής του προστίμου, κρίθηκε ότι δεν θίγεται άμεσα από αυτήν και, συνεπώς, δεν νομιμοποιείται να προσφύγει. Με βάση αυτό το σκεπτικό, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι μόνο τα πρόσωπα που διοικούν την εταιρία μπορούν να ασκούν ενδικοφανείς και δικαστικές προσφυγές για φορολογικές πράξεις που την αφορούν (ΣτΕ 1585/2025).

Η μακροχρόνια ελεύθερη συμβίωση δεν εξομοιώνεται φορολογικά με γάμο ή συγγένεια στον φόρο κληρονομιάς.

Με την υπό κρίση απόφαση εξετάστηκε ενδικοφανής προσφυγή κληρονόμου κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς που εκδόθηκε από το Κέντρο Φορολογίας Κεφαλαίου. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τη φορολογική της κατάταξη, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να υπαχθεί στη Β΄ κατηγορία συγγένειας και όχι στη Γ΄, όπως κρίθηκε από τη φορολογική αρχή. Ειδικότερα, προέβαλε ότι ο αποβιώσας υπήρξε επί δεκαετίες σύντροφος και συμβίος της θείας της και, ως εκ τούτου, θα έπρεπε να θεωρηθεί συγγενής της εξ αίματος. Στο πλαίσιο αυτό, επικαλέστηκε τη θεωρία και τη νομολογία που αναγνωρίζουν στην ελεύθερη συμβίωση χαρακτηριστικά όμοια με εκείνα του έγγαμου βίου και υποστήριξε ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει διαφορετική φορολογική μεταχείριση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς αυτούς, κρίνοντας ότι η φορολογική νομοθεσία λαμβάνει υπόψη αποκλειστικά τη νόμιμη συγγενική σχέση. Κρίθηκε συνεπώς ότι η προσφεύγουσα συνδέεται με τον αποβιώσαντα με συγγένεια εξ αγχιστείας και, συνεπώς, ορθώς κατατάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία, επικυρώνοντας τον καταλογισμό φόρου (ΔΕΔ Αθ 3580/2025). 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Κινούμαστε εντυπωσιακά, ώστε να αναπτύσσεστε ουσιαστικά. Ανακαλύψτε πώς:

Tax