Για τη σύγκριση μεταξύ δηλωθέντος και τεκμαρτού εισοδήματος των φορολογούμενων που ασκούν ατομική επιχείρηση λαμβάνονται υπόψη τα δηλωθέντα κέρδη από επιχειρηματική δραστηριότητα πριν τον συμψηφισμό τους με μεταφερόμενη ζημία προηγουμένων ετών. Σε περίπτωση που τα δηλωθέντα κέρδη υπερβαίνουν το τεκμαρτό εισόδημα, ο φόρος προσδιορίζεται επί των κερδών αυτών μετά τον συμψηφισμό τους με μεταφερόμενη ζημία προηγούμενων ετών. Ωστόσο, σε περίπτωση που το τεκμαρτό εισόδημα υπερβαίνει το εισόδημα που δηλώνεται στην οικεία χρήση, τότε ο φόρος προσδιορίζεται επί του τεκμαρτώς υπολογιζόμενου εισοδήματος, ενώ η μεταφερόμενη ζημία των προηγούμενων ετών συμψηφίζεται με τα δηλωθέντα κέρδη και εφόσον απομείνει υπόλοιπο ζημίας, αυτό και μόνο μεταφέρεται στα επόμενα έτη. Τέλος, σε περίπτωση που στο οικείο έτος προκύπτει ζημία από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, τότε ο φόρος προσδιορίζεται επί του τεκμαρτού εισοδήματος και η δηλωθείσα ζημία αθροίζεται με τυχόν ζημία προηγούμενων ετών και μεταφέρεται διαδοχικά στα επόμενα πέντε φορολογικά έτη για συμψηφισμό (Ε.2027/2024).
Το φορολογικό κίνητρο έχει ως στόχο την τόνωση της κατανάλωσης και ως εκ τούτου την ενίσχυση του εμπορίου. Ειδικότερα, η διαφημιστική δαπάνη για υπαίθριες διαφημίσεις και για αγορά χρόνου ή χώρου προβολής μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης (τηλεόραση, ραδιόφωνο, Τύπος, Διαδίκτυο) εκπίπτει για το έτος 2023 συνολικά σε ποσοστό 130%, εφόσον το ύψος της υπερβαίνει κατά 5% την αντίστοιχη δαπάνη του 2019, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί προ της έκδοσης πιστωτικών τιμολογίων κύκλου εργασιών (τζίρου). Όσον αφορά ειδικά τις διαφημίσεις που γίνονται μέσω Διαδικτύου, προκειμένου η σχετική δαπάνη να εκπέσει προσαυξημένη, η επιχείρηση μέσω της οποίας προβάλλεται η διαφήμιση πρέπει να είναι εγγεγραμμένη στο «Μητρώο Online Media» της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας.
Η εισφορά είχε επιβληθεί στη μηνιαία κερδοφορία των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2021 έως τον Ιούνιο του 2022, με την εφαρμογή συντελεστή ενενήντα τοις εκατό (90%) επί του συνόλου των μεικτών κερδών μείον το κόστος παραγωγής των μονάδων. Το ποσό της εισφοράς υπολογίστηκε από τη ΡΑΕ, βεβαιώθηκε και εισπράχθηκε από την ΑΑΔΕ και αποδόθηκε σε ειδικό ταμείο για την επιδότηση λογαριασμών καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας. Συγκεκριμένα, κρίθηκε ότι η επίδικη εισφορά δεν συνιστά φόρο αλλά αποτελεί μέτρο διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Το Δικαστήριο, μάλιστα, δέχτηκε ότι δεν παραβιάζεται η οικονομική ελευθερία των παραγωγών ενέργειας, διότι η εισφορά επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος ώστε να αντιμετωπισθεί το ζήτημα των ιδιαίτερα αυξημένων τιμών ηλεκτρικής ενέργειας λόγω της ενεργειακής κρίσης, διευκολύνοντας την αύξηση των επιδοτήσεων προς τους τελικούς καταναλωτές (ΣτΕ 188/2024).
Πιο συγκεκριμένα, το ΣτΕ έκρινε επί του προϊσχύοντος Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, ότι οι παραγωγικές δαπάνες δεν θα πρέπει να έχουν καταβληθεί κατά τον χρόνο διενέργειας του φορολογικού ελέγχου και τυχόν έκδοσης φύλλου ελέγχου φόρου εισοδήματος, προκειμένου να αφαιρεθούν από τα ακαθάριστα έσοδα του φορολογούμενου. Μάλιστα, η Ελεγκτική Αρχή τόνισε ότι η έκπτωση της σχετικής δαπάνης είναι μη νόμιμη, ιδίως όταν ο έλεγχος αυτός λαμβάνει χώρα πολλά έτη μετά την ελεγχόμενη χρήση. Το ΣτΕ υπενθύμισε ότι όταν η Φορολογική Αρχή αρνείται την έκπτωση δαπάνης, λόγω έλλειψης ορισμένης προϋπόθεσης, η διαφορά περιορίζεται στην διάγνωση της ύπαρξης ή μη της εν λόγω προϋπόθεσης. Περαιτέρω, σε περίπτωση που κριθεί στο πλαίσιο της σχετικής δίκης, ότι συντρέχει η εν λόγω προϋπόθεση, το δικαστήριο οφείλει να αναγνωρίσει την έκπτωση της δαπάνης, χωρίς να κρίνει επί των λοιπών τυχόν προϋποθέσεων που απαιτούνται μεν από τον νόμο για την έκπτωση, αλλά που δεν απετέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης (ΣτΕ 1919/2023).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Σύμφωνα με το ΔΕΕ τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στη διαμονή σε ξενοδοχεία και παρόμοιους χώρους στο μέτρο που δεν παραβιάζεται η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας.
Τεχνητή διευθέτηση κρίθηκε η ίδρυση βουλγαρικής εταιρίας αφού σκοπό είχε τη μεταφορά φορολογητέας ύλης και την απόκτηση φορολογικού πλεονεκτήματος.
Η σύσταση μονοπρόσωπης εταιρίας από ελεύθερο επαγγελματία θα μπορεί να «αγνοηθεί» από τη φορολογική αρχή, εφόσον έχει ως στόχο την παράκαμψη της νέας ρύθμισης για το «ελάχιστο φορολογητέο εισόδημα».
