Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών ο φορολογούμενος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, θα έχει τη δυνατότητα, με την καταβολή παραβόλου, να υποβάλλει αίτηση και να λαμβάνει από την ΑΑΔΕ εκ των προτέρων ερμηνεία της ισχύουσας νομοθεσίας επί φορολογικών και τελωνειακών ζητημάτων που ανακύπτουν με βάση συγκεκριμένα και επαρκώς καθορισμένα περιστατικά, που δεν έχουν ακόμα πραγματοποιηθεί. Για την έκδοση Φ.Δ.Α. βασική προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη πραγματικού ζητήματος ερμηνείας των εφαρμοστέων διατάξεων. Η Φ.Δ.Α. θα είναι δεσμευτική για τη Φορολογική Διοίκηση και θα παραμένει σε ισχύ για όσο χρονικό διάστημα: α) δεν μεταβάλλονται τα εξετασθέντα περιστατικά ή η σχετική νομοθεσία, β) δεν υπάρχει αντίθετη ερμηνεία από ανώτατο δικαστήριο, και γ) τηρούνται οι τυχόν όροι και προϋποθέσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή. Το ύψος του απαιτούμενου παραβόλου θα κυμαίνεται από 15.000 έως 50.000 ευρώ και σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης θα επιστρέφεται στον αιτούντα το ποσό πέραν των 5.000 ευρώ.
Την κρίση του Εφετείου επιβεβαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο σε υπόθεση επιβολής διασφαλιστικών μέτρων που στρέφονταν κατά της προσωπικής περιουσίας ομόρρυθμων εταίρων, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της εταιρίας. Συγκεκριμένα, τα μέτρα αυτά είχαν επιβληθεί από την Φορολογική Αρχή αφενός σε εκείνους και αφετέρου στο ίδιο το νομικό πρόσωπο της εταιρίας, κατόπιν ελέγχου που ανέδειξε μη ορθή απόδοση ΦΠΑ προς το Δημόσιο. Μετά την ακύρωση των διοικητικών μέτρων από το Πρωτοδικείο, η Διοίκηση προσέφυγε στο ΣτΕ ασκώντας αίτηση αναίρεσης. Ωστόσο, το δικαστήριο τόνισε ότι για την επιβολή μέτρων στη προσωπική περιουσία των εταίρων δεν αρκεί η συμμετοχή τους στην εταιρία, αλλά είναι απαραίτητο να έχουν διαχειριστικές εξουσίες κατά τον χρόνο τέλεσης των φορολογικών παραβάσεων (ΣΤΕ 825/2025).
Το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στην επιχείρηση και απαιτείται ιχνηλάτηση της δαπάνης σε τιμολόγια, πληρωμές, παραστατικά διακίνησης και αντιστοίχιση με τα βιβλία. Ιδίως όταν κρίσιμα αποδεικτικά είναι σε ξένη γλώσσα, η προσκόμισή τους χωρίς επίσημη μετάφραση μπορεί να τα καταστήσει μη αξιοποιήσιμα, με αποτέλεσμα να χάνεται τεκμηρίωση για μέρος ή και το σύνολο της δαπάνης. Συνεπώς, δεν αρκεί η πραγματικότητα της συναλλαγής· απαιτείται και αποδεικτική πληρότητα, σε μορφή που να μπορεί να ελεγχθεί (ΣτΕ 2003/2025).
Στην απόφαση αυτή κρίθηκε ότι αλλοδαπή συνεργατική εταιρία με υποκατάστημα στην Ελλάδα, η οποία παρείχε τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες προς αεροπορικές εταιρίες-μέλη της, μπορούσε κατ’ αρχήν να ζητήσει επιστροφή ΦΠΑ, παρότι η φορολογική διοίκηση είχε θεωρήσει ότι ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας της απέκλειε το σχετικό δικαίωμα. Το ΣτΕ δέχθηκε επίσης ότι το υποκατάστημα στην Ελλάδα και το κεντρικό στις Βρυξέλλες αποτελούν ενιαίο φορολογικό υποκείμενο, ώστε, αφού οι συμβάσεις, η κοστολόγηση και η τιμολόγηση γίνονταν από το κεντρικό, δεν απαιτούνταν ιδιαίτερα παραστατικά από το υποκατάστημα, ενώ οι εκροές του κεντρικού θεωρούνταν και εκροές του υποκαταστήματος. Με αυτά τα δεδομένα, απορρίφθηκε η αίτηση αναιρέσεως της ΑΑΔΕ και διατηρήθηκε η κρίση ότι η εταιρία είχε κατ’ αρχήν δικαίωμα επιστροφής ΦΠΑ, κατόπιν ελέγχου των βιβλίων και των παραστατικών της (ΣτΕ 1996/2025).
Ειδικότερα, η υπόθεση αφορά τις προϋποθέσεις χορήγησης της συγκεκριμένης παροχής, η οποία εξαρτάται από προηγούμενη διαμονή στην Ελλάδα διάρκειας πέντε ετών ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, δώδεκα ετών. Η Επιτροπή εκτιμά ότι η προϋπόθεση αυτή αποκλείει από την παροχή πρόσωπα που διαμένουν ή εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος, καθώς και περιπτώσεις όπου τα τέκνα διαμένουν εκτός Ελλάδας. Παράλληλα, θίγεται και το σχετικό δικαίωμα υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε κράτος μέλος της Ένωσης και υπάγονται στους ενωσιακούς κανόνες. Η Επιτροπή θεωρεί ότι συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης των ασφαλιζόμενων εντός της ΕΕ και περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Βάσει των ανωτέρω, ζητεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαπιστώσει την παράβαση και να καταδικάσει την Ελλάδα στα δικαστικά έξοδα (C-17/26).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Συνταγματικό το τεκμήριο ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι αιτούντες ισχυρίστηκαν ενώπιον του ΣτΕ ότι το τεκμήριο ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι αντισυνταγματικό.
Η απόδειξη των πραγματικών δεδομένων μέσω έμμεσων στοιχείων υπερισχύει του τεκμηρίου ισομερούς κατανομής στους κοινούς λογαριασμού.
Η μη αποστολή αιτήματος διοικητικής συνδρομής από την φορολογική αρχή εντός της πενταετούς παραγραφής δεν δικαιολογεί την επιμήκυνση της.
