09 Αυγ 2026 4 λεπ. ανάγνωσης
Η φορολογική αρχή επέβαλε διασφαλιστικά μέτρα σε βάρος οικονομικής διευθύντριας και μέλους του διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρίας, κατόπιν διαπίστωσης φορολογικών παραβάσεων της εταιρίας, θεωρώντας ότι η ιδιότητά της και η εξουσία εκπροσώπησής της έναντι δημοσίων αρχών αρκούσαν για τη νόμιμη επιβολή τους. Η ενδιαφερόμενη προσέβαλε την πράξη, προβάλλοντας ότι, παρά την τυπική συμμετοχή της στο διοικητικό συμβούλιο, δεν είχε ασκήσει πραγματικά καθήκοντα διοίκησης ή διαχείρισης της εταιρίας. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή δεν απέδειξε την ουσιαστική άσκηση διοικητικών ή διαχειριστικών αρμοδιοτήτων εκ μέρους της. Το Συμβούλιο της Επικρατείας επικύρωσε την κρίση αυτή, επισημαίνοντας ότι η επιβολή διασφαλιστικών μέτρων σε φυσικό πρόσωπο προϋποθέτει ειδική και συγκεκριμένη απόδειξη ότι αυτό άσκησε πράγματι, έστω και προσωρινά, καθήκοντα διοίκησης ή διαχείρισης της εταιρίας και δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην τυπική του ιδιότητα ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου, οικονομικού διευθυντή ή εκπροσώπου (ΣτΕ 1942/2024).
Στην υπό κρίση υπόθεση είχε επιβληθεί σε επιτηδευματία πρόστιμο ΚΒΣ για τη λήψη εικονικού φορολογικού στοιχείου. Το ΣτΕ έκρινε ότι, δεδομένου ότι με τον ν. 4337/2015 καταργήθηκαν τα διοικητικά πρόστιμα για τη λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων, η ευμενέστερη αυτή ρύθμιση εφαρμόζεται και σε εκκρεμείς υποθέσεις, κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναδρομικής εφαρμογής της ευμενέστερης κύρωσης. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η εφαρμογή της εν λόγω αρχής δεν εξαρτάται από την πλήρωση των προϋποθέσεων που προβλέπονταν στις μεταβατικές διατάξεις του ίδιου νόμου. Παράλληλα, το ΣτΕ επιβεβαίωσε ότι οι παραβάσεις που αφορούν τη λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων παρουσιάζουν επαρκή σύνδεσμο με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς σχετίζονται με την εκπλήρωση υποχρεώσεων που αποσκοπούν στη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής και είσπραξης του ΦΠΑ. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι εφαρμόζεται η αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ευμενέστερης κύρωσης. (ΣτΕ 839/2025).
Ο φορολογικός έλεγχος καταλόγισε σε εταιρία χρεωστικό ΦΠΑ πλέον προστίμου ανακρίβειας λόγω μη αναγνώρισης φόρου εισροών για τα φορολογικά έτη 2023, 2024 και 2025. O έλεγχος διαπίστωσε ότι η εταιρία δεν ασκούσε ουσιαστική φορολογητέα εμπορική δραστηριότητα, αλλά προέβαινε συστηματικά σε αγορές και δαπάνες, δημιουργώντας κατ’ επανάληψη πιστωτικά υπόλοιπα ΦΠΑ και υποβάλλοντας αντίστοιχα αιτήματα επιστροφής. Ειδικότερα ο έλεγχος διαπίστωσε ότι το σύνολο των αγορών της εταιρίας προερχόταν από τη συνδεδεμένη μητρική εταιρία, ενώ τα σχετικά φορολογικά στοιχεία εκδόθηκαν επί πιστώσει και δεν εξοφλήθηκαν. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, ο έλεγχος έκρινε ότι οι εν λόγω συναλλαγές μεταξύ των συνδεδεμένων επιχειρήσεων συνιστούν τεχνητή διευθέτηση που αποσκοπεί στη δημιουργία πιστωτικών υπολοίπων ΦΠΑ προς επιστροφή. Η ΔΕΔ επικύρωσε τα πορίσματα του ελέγχου, κρίνοντας ότι οι επίμαχες συναλλαγές δεν εντάσσονται στο πλαίσιο γνήσιας επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά συνιστούν τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη δημιουργία δικαιώματος έκπτωσης και επιστροφής ΦΠΑ χωρίς αντίστοιχη φορολογητέα δραστηριότητα (ΔΕΔ 1203/2026).
Το Δικαστήριο εξέτασε τη φορολογική μεταχείριση εγγραφών σε τρεχούμενο δοσοληπτικό λογαριασμό μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων, όταν δεν αποδεικνύεται ότι οι κινήσεις αυτές στηρίζονται σε δανειακή σχέση. Συγκεκριμένα, το Δημόσιο υποστήριξε ότι, εφόσον οι εγγραφές αυτές δεν συνδέονταν με έγγραφη αποδεδειγμένη δανειακή σχέση ούτε με άλλη συγκεκριμένη συναλλαγή που να δικαιολογεί διαφορετική φορολογική μεταχείριση, έπρεπε να υπαχθούν αυτοτελώς σε τέλος χαρτοσήμου 1%. Από την άλλη, η εταιρία υποστήριξε ότι οι επίδικες κινήσεις αφορούσαν δοσοληπτικό λογαριασμό, ο οποίος λειτουργούσε στο πλαίσιο δανειακής σχέσης η οποία θα τους επέτρεπε την απαλλαγή του τέλους καθώς εμπίπτει στο πεδίο του ΦΠΑ, αλλά και ότι ακόμη και αν δεν αποδεικνυόταν η ύπαρξη δανειακής σύμβασης, οι συγκεκριμένες εγγραφές δεν θα έπρεπε να επιβαρυνθούν με τέλος χαρτοσήμου μόνο και μόνο επειδή πραγματοποιήθηκαν μέσω του δοσοληπτικού λογαριασμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο, τάχθηκε υπέρ των ισχυρισμών του Δημοσίου, κρίνοντας ότι, όταν από τις λογιστικές εγγραφές δεν προκύπτει σαφώς πως οι χρηματικές κινήσεις απορρέουν από δανειακή σύμβαση, κάθε εγγραφή εξετάζεται αυτοτελώς και υπόκειται στο προβλεπόμενο τέλος χαρτοσήμου (ΣτΕ 2158/2024).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Παρατείνεται έως τις 30 Οκτωβρίου 2026 η προθεσμία υποβολής των Δηλώσεων Πληροφοριών Συμπληρωματικού φόρου και της σχετικής γνωστοποίησης των υπόχρεων οντοτήτων.
Οι εκατέρωθεν καταβολές που προκύπτουν από την εκκαθάριση συμβολαίων επί διαφοράς δεν συνιστούν αντιπαροχή για παροχή υπηρεσίας αντιστάθμισης κινδύνου και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ.
Εισάγεται νέο φορολογικό κίνητρο για επενδύσεις σε κατοικίες προς μακροχρόνια μίσθωση.
