21 Ιουν 20264 λεπ. ανάγνωσης
Οι αιτούντες ισχυρίστηκαν ενώπιον του ΣτΕ ότι το τεκμήριο ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι αντισυνταγματικό. Εντούτοις το ΣτΕ απέρριψε τους ανωτέρω ισχυρισμούς κρίνοντας ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι συνταγματικό για ακόμη μια φορά, καθώς στηρίζεται σε γενικά και αντικειμενικά κριτήρια, συνάδει με την κοινή πείρα, είναι μαχητό και δεν παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της φορολογική ισότητας, φοροδοτικής ικανότητας, επαγγελματικής ελευθερίας, αναλογικότητας. Ωστόσο η μειοψηφία υποστήριξε ότι το τεκμήριο είναι αντισυνταγματικό καθώς δεν στηρίζεται σε δεδομένα που το καθιστούν πράγματι συμβατό με την κοινή πείρα και, επομένως, με το Σύνταγμα. Τούτο διότι οι παραδοχές του νομοθέτη, ως βάσεις επιβολής του επίδικου τεκμηρίου, δεν τεκμηριώνονται σε συγκεκριμένα πρόσφορα στοιχεία, αντλούμενα από έρευνα και μελέτη των οικείων κοινωνικοοικονομικών περιοχών στην παρούσα συγκυρία (ΣτΕ 1797/2025).
Σημαντικές αλλαγές προβλέπει το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Ειδικότερα, καταργείται η απαλλαγή που απολάμβαναν τα υβριδικά ηλεκτρικά οχήματα χαμηλών ρύπων από τον υπολογισμό της φορολογητέας παροχής σε είδος που προκύπτει από την παραχώρησή τους ως εταιρικών οχημάτων, διατηρώντας τη σχετική απαλλαγή μόνο για τα οχήματα μηδενικών ρύπων. Ωστόσο, προβλέπεται ότι οι υφιστάμενες απαλλαγές εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τα υβριδικά οχήματα που έχουν ήδη παραχωρηθεί για εταιρική χρήση πριν από την έναρξη ισχύος των νέων διατάξεων και μέχρι τη μεταβίβασή τους σε τρίτο πρόσωπο. Παράλληλα, περιορίζεται και η απαλλαγή από το τέλος ταξινόμησης. Τα υβριδικά οχήματα θα απαλλάσσονται πλέον μόνο από το 50% του προβλεπόμενου τέλους ταξινόμησης. Κατ’ εξαίρεση, για υβριδικά οχήματα που έχουν εισαχθεί στη χώρα μέχρι την 31η Μαΐου 2026 με εκπομπές CO₂ έως 75 γρ./χλμ., θα εφαρμοστεί απαλλαγή ύψους 75% του τέλους ταξινόμησης.
Στην εξεταζόμενη υπόθεση, η φορολογική αρχή καταλόγισε φόρο δωρεάς επί μεταφορών χρηματικών ποσών από αδελφό προς αδελφό, απορρίπτοντας την απαλλαγή που επικαλέστηκε ο δωρεοδόχος λόγω εγκατάστασης του δωρητή στην αλλοδαπή. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι η φορολογική αρχή δεν εξέτασε επαρκώς τις προϋποθέσεις χορήγησης της απαλλαγής ούτε ζήτησε την προσκόμιση συμπληρωματικών στοιχείων πριν από την έκδοση των πράξεων καταλογισμού. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, παρότι προσκομίστηκε από τον προσφεύγοντα πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας από το οποίο προέκυπτε ότι ο δωρητής ήταν κάτοικος εξωτερικού για διάστημα άνω των δέκα ετών, δεν αποδείχθηκε η συνδρομή των λοιπών προϋποθέσεων της απαλλαγής. Ειδικότερα, δεν προσκομίστηκαν στοιχεία με την προέλευση και τον χρόνο απόκτησης των δωρούμενων ποσών από τον δωρητή, ούτε στοιχεία σχετικά με την επαγγελματική του ιδιότητα. Κατά συνέπεια, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε (ΔΕΔ 1768/2026).
Το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφαση του εξέτασε το ζήτημα των ορίων στην παράταση της φορολογικής παραγραφής, κρίνοντας ότι έγγραφα άλλων δημόσιων υπηρεσιών δεν μπορούν να θεωρηθούν συμπληρωματικά στοιχεία για την επέκταση του χρόνου ελέγχου από πέντε σε δέκα έτη, εφόσον αυτά θα μπορούσαν να εντοπιστούν νωρίτερα. Η υπόθεση αφορούσε επιχείρηση για την οποία διαπιστώθηκε έκδοση εικονικών τιμολογίων, μετά από στοιχεία που διαβιβάστηκαν το 2019 από τη Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας προς την αρμόδια ΔΟΥ. Ωστόσο, το ΣτΕ επισήμανε ότι ήδη από το 2013 το ΣΔΟΕ είχε συντάξει υπηρεσιακά σημειώματα ελέγχου με αντίστοιχες διαπιστώσεις, γεγονός που σημαίνει ότι οι φορολογικές αρχές μπορούσαν, εφόσον είχαν επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια, να κινηθούν εγκαίρως εντός της αρχικής πενταετίας. Το ανώτατο δικαστήριο τόνισε ότι η φορολογική διοίκηση λειτουργεί ενιαία και έχει υποχρέωση να αξιοποιεί έγκαιρα τα διαθέσιμα στοιχεία που διαθέτει ή μπορεί να αποκτήσει για την άσκηση αποτελεσματικών ελέγχων (ΣτΕ 1519/2025).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Η έλλειψη περιγραφής στο τιμολόγιο δεν συνεπάγεται μη εκπεσιμότητα της δαπάνης εάν υπάρχει σύμβαση και αποδεικνύεται η παροχή υπηρεσιών.
Εκπίπτει κατά προτεραιότητα ο φόρος που καταβλήθηκε στην Κύπρο από τον αναλογούντα ελληνικό φόρο.
Ως κρίσιμος χρόνος φορολόγησης της προσαύξησης περιουσίας ορίζεται ο χρόνος κατά τον οποίο το ποσό εισήλθε στην περιουσία του φορολογουμένου.
