Φοροδοξίες, 27.09.2026
Σε διαβούλευση έθεσε το Υπουργείο Ανάπτυξης τροποποίηση του καθεστώτος των γραφείων του Νόμου 89.
11 Οκτ 2026 4 λεπ. ανάγνωσης

Εταιρία είχε λάβει δάνεια για την καταβολή μερισμάτων προς τους μετόχους και υπέβαλε δήλωση με επιφύλαξη θεωρώντας ότι οι σχετικοί τόκοι έπρεπε να εκπέσουν από τα ακαθάριστα έσοδά της. Η επιφύλαξη καθώς και η μετέπειτα ενδικοφανής προσφυγή της απορρίφθηκαν σιωπηρώς. Το ΣτΕ επιβεβαίωσε ότι οι τόκοι δεν εκπίπτουν, καθώς η χρηματοδότηση διανομής μερίσματος δεν εξυπηρετεί επιχειρηματικό σκοπό. Ειδικότερα, η διανομή μερίσματος εντάσσεται στη σχέση μεταξύ εταιρίας και μετόχων και δεν αποτελεί επιχειρηματική ή συναλλακτική δραστηριότητα της εταιρίας. Περαιτέρω, επιβεβαίωσε ότι ο έλεγχος εφαρμογής του κανόνα περιορισμού των τόκων και της αρχή των ίσων αποστάσεων έπεται της εξέτασης των γενικών προϋποθέσεων εκπεσιμότητας των δαπανών. Συνεπώς, η πλήρωση τους δεν αρκεί για την έκπτωση μιας δαπάνης, εφόσον αυτή δεν πληροί κατ’αρχήν τα βασικά κριτήρια του νόμου (ΣτΕ 370/2026).
Ο φορολογικός έλεγχος καταλόγισε σε φορολογούμενο φόρο εισοδήματος και πρόσθετο φόρο λόγω ανακριβούς δήλωσης για τo φορολογικό έτος 2009. Ειδικότερα, ο έλεγχος θεώρησε τον φορολογούμενο φορολογικό κάτοικο Ελλάδας και έκρινε ότι τα εμβάσματα από λογαριασμό του ίδιου προσώπου στο εξωτερικό σε λογαριασμό του στην Ελλάδα αποτελούν προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής. Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι ο φορολογούμενος είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας λαμβάνοντας υπόψη τη μη προσκόμιση πιστοποιητικού φορολογικής κατοικίας και την ανεπάρκεια του υπόλοιπου αποδεικτικού υλικού. Επίσης έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η προέλευση του ποσού των εμβασμάτων από οποιαδήποτε πηγή καθώς και εάν αυτό είχε νομίμως φορολογηθεί ή απαλλαγεί από τον φόρο. Το ΣτΕ επικύρωσε την απόφαση του Εφετείου κρίνοντας ότι ως προς τη διαπίστωση της φορολογικής κατοικίας επιτρέπεται η συνεκτίμηση της έλλειψης του πιστοποιητικού φορολογικής κατοικίας. Επίσης έκρινε ότι ο φορολογούμενος έχει αυτοτελή υποχρέωση να δικαιολογήσει την πηγή και τον χρόνο εισόδου των εμβασμάτων στην περιουσία του (ΣτΕ 144/2026).
Φορολογούμενος, ο οποίος είχε αποκτήσει εκτός σχεδίου αγροτεμάχιο και το μεταβίβασε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, έναντι σημαντικά υψηλότερου τιμήματος, αμφισβήτησε τη φορολόγηση της προκύψασας διαφοράς ως εισοδήματος από εμπορική επιχείρηση. Υποστήριξε ότι οι αγοραπωλησίες ήταν εικονικές ως προς το πρόσωπό του και ότι είχε ενεργήσει ως παρένθετο πρόσωπο για την εξυπηρέτηση οικονομικής υπόθεσης συγγενικού του προσώπου, χωρίς ο ίδιος να αποκομίσει το σχετικό κέρδος. Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του νόμιμου τεκμηρίου περί πρόθεσης επίτευξης κέρδους και ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί περί εικονικότητας και παρένθετης συμμετοχής δεν αποδείχθηκαν επαρκώς. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι, στην περίπτωση απόκτησης σημαντικής αξίας εκτός σχεδίου ακινήτου και μεταπώλησής του σε σύντομο χρονικό διάστημα, τεκμαίρεται η πρόθεση επίτευξης κέρδους, εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει ότι η συναλλαγή υπαγορεύθηκε από διαφορετικό λόγο. Περαιτέρω, έκρινε ότι οι ισχυρισμοί περί παρένθετου προσώπου και εικονικότητας δεν τεκμηριώθηκαν επαρκώς και απέρριψε την αίτηση αναίρεσης (ΣτΕ 481/2026).
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η συνήθης πενταετής προθεσμία για την επιβολή φόρων και προστίμων μπορεί να παραταθεί όταν η ύπαρξη εικονικών ή πλαστών φορολογικών στοιχείων αποκαλύπτεται μεταγενέστερα, βάσει ελεγκτικών πορισμάτων που δεν ήταν διαθέσιμα στη φορολογική διοίκηση εντός της αρχικής πενταετίας. Η υπόθεση αφορούσε ομόρρυθμη εταιρία, στην οποία καταλογίστηκαν ποσά για τη χρήση του 2005, κατόπιν διαπίστωσης ότι είχε λάβει και καταχωρίσει στα βιβλία της εικονικά και πλαστά τιμολόγια. Η εταιρία υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να προβεί στον σχετικό φορολογικό καταλογισμό είχε ήδη παραγραφεί, καθώς τα κρίσιμα στοιχεία μπορούσαν, να είχαν εντοπιστεί από τις φορολογικές αρχές εντός της προβλεπόμενης πενταετούς προθεσμίας. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό, κρίνοντας ότι η εικονικότητα των επίμαχων τιμολογίων διαπιστώθηκε μετά την παρέλευση της πενταετίας. Σύμφωνα με το δικαστήριο, τα ευρήματα των μεταγενέστερων ελέγχων συνιστούσαν νέα και κρίσιμα στοιχεία, τα οποία δικαιολογούσαν την παράταση της προθεσμίας ελέγχου και φορολογικού καταλογισμού. Ωστόσο, με την απόφασή του, το δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι, σε περιπτώσεις σύνθετων φορολογικών παραβάσεων, όπως οι εικονικές συναλλαγές, για την αποκάλυψη των οποίων απαιτούνται εκτεταμένες διασταυρώσεις στοιχείων και η συνεργασία περισσότερων ελεγκτικών υπηρεσιών, η φορολογική διοίκηση μπορεί να αξιοποιεί μεταγενέστερα ελεγκτικά ευρήματα και να προβαίνει σε φορολογικό καταλογισμό εντός της προβλεπόμενης δεκαετούς προθεσμίας (ΣτΕ 364/2026).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Σε διαβούλευση έθεσε το Υπουργείο Ανάπτυξης τροποποίηση του καθεστώτος των γραφείων του Νόμου 89.
Η παραγραφή για καταλογισμό φόρου σε προσαύξηση εισοδήματος που προκύπτει από λογαριασμούς αλλοδαπής δεν παρατείνεται όταν τα στοιχεία είναι ήδη γνωστά στη φορολογική αρχή.
Η διαφορά από την έκδοση μετοχών υπέρ το άρτιο δεν στοιχειοθετεί άνευ ετέρου υποκείμενη σε φόρο άτυπη δωρεά.