06 Σεπ 2026 3 λεπ. ανάγνωσης
Ο φορολογούμενος προσέφυγε κατά απόφασης που επικύρωνε καταλογισμό προσαύξησης περιουσίας, υποστηρίζοντας ότι τα στοιχεία για τα υπόλοιπα και τις κινήσεις των τραπεζικών του λογαριασμών στην αλλοδαπή είχαν ήδη περιέλθει στη φορολογική αρχή εντός της πενταετούς παραγραφής, καθιστώντας αδύνατη την παράτασή της. Το Διοικητικό Εφετείο είχε αντίθετα κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά αποτελούσαν συμπληρωματικά στοιχεία και επομένως επέτρεπαν την παράταση της παραγραφής, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό του φορολογούμενου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι τα στοιχεία αυτά είχαν ήδη περιέλθει σε γνώση της πρωτογενούς φορολογικής αρχής (ΣΔΟΕ) εντός της πενταετίας και συνεπώς δεν συνιστούσαν συμπληρωματικά στοιχεία που να δικαιολογούν την επιμήκυνση της παραγραφής. Επομένως, το ΣτΕ δέχεται την αίτηση του φορολογούμενου και ακυρώνει την καταλογιστική πράξη για τη εν λόγω χρήση, η οποία εκδόθηκε μετά την λήξη της παραγραφής (ΣτΕ 1503/2025).
Εταιρία υπέβαλε το έτος 2008 δήλωση απόδοσης παρακρατούμενου φόρου εισοδήματος με επιφύλαξη ως προς την υποχρέωση καταβολής του φόρου. Η Φορολογική Αρχή και το Διοικητικό Εφετείο απέρριψαν την επιφύλαξη κρίνοντας ότι σύμφωνα με την ΣΑΔΦ Ελλάδας – Ινδίας, η έννοια των δικαιωμάτων, που υπάγονται σε παρακρατούμενο φόρο εισοδήματος, είναι ευρεία, αναφερόμενη όχι μόνο στο αντάλλαγμα για την παραχώρηση της χρήσης προστατευόμενων άυλων αγαθών πνευματικής ιδιοκτησίας αλλά και στις αμοιβές για την παροχή υπηρεσιών που στηρίζονται στη χρήση τέτοιων αγαθών ή απορρέουν από συμβάσεις παραχώρησης της χρήσης αυτών. Εντούτοις, το ΣτΕ ακύρωσε την απόφαση του Εφετείου κρίνοντας ότι η έννοια των δικαιωμάτων είναι στενή καταλαμβάνουσα αποκλειστικώς το ποσό που εισπράττεται ως αντάλλαγμα από την παραχώρηση άυλου περιουσιακού στοιχείου πνευματικής ή εμπορικής/βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Αντίθετα δεν καταλαμβάνει αμοιβές για την παροχή υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης έστω κι αν είναι συναφείς με τη χρήση άυλων αγαθών πνευματικής ή εμπορικής/βιομηχανικής ιδιοκτησίας (ΣτΕ 822/2023).
Στην υπόθεση, ο φορολογούμενος είχε λάβει τιμολόγια για υπηρεσίες που πράγματι παρασχέθηκαν και τα είχε εξοφλήσει, όμως σε μεταγενέστερο έλεγχο κρίθηκε ότι τα τιμολόγια ήταν πλαστά λόγω τυπικού ζητήματος διάτρησης και θεώρησης αυτών, που δεν ήταν εύκολα αντιληπτό από τον λήπτη. Η φορολογική διοίκηση υποστήριξε ότι, αφού το παραστατικό είναι πλαστό, ο φορολογούμενος δεν μπορεί να εκπέσει το ΦΠΑ, ενώ τα διοικητικό δικαστήριο δέχθηκε ότι τυπικές πλημμέλειες δεν αρκούν από μόνες τους για να χαθεί η έκπτωση, αν δεν αποδειχθεί με αντικειμενικά πως υπάρχουν στοιχεία συμμετοχής ή γνώση της απάτης. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά κρίθηκε ότι ο ελεγχόμενος ήταν σε καλή πίστη ως προς τη γνησιότητα των τιμολογίων και ότι η φορολογική αρχή ούτε επικαλέστηκε ούτε απέδειξε πως γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει την πλαστότητα στο πλαίσιο απάτης του εκδότη. Για τον λόγο αυτό έγινε δεκτό ότι διατηρεί το δικαίωμα να εκπέσει τον ΦΠΑ των συγκεκριμένων τιμολογίων (ΣτΕ 1730/2025).
Εγγραφείτε στις ενημερώσεις μας
Η διαφορά από την έκδοση μετοχών υπέρ το άρτιο δεν στοιχειοθετεί άνευ ετέρου υποκείμενη σε φόρο άτυπη δωρεά.
Η ιδιότητα μέλους Δ.Σ. δεν αρκεί για την επιβολή διασφαλιστικών μέτρων χωρίς απόδειξη πραγματικής διοίκησης.
Παρατείνεται έως τις 30 Οκτωβρίου 2026 η προθεσμία υποβολής των Δηλώσεων Πληροφοριών Συμπληρωματικού φόρου και της σχετικής γνωστοποίησης των υπόχρεων οντοτήτων.
